اسلام ، تنيده شده و اجراى كامل و دقيق قوانين الهى در زندگى ، سلامت جسم و جان انسان را به همراه دارد . « 1 » امام رضا عليه السلام ، درباره حكمت مقرّرات الهى و آنچه حلال و حرام شده است ، مىفرمايد : إنّا وَجَدنا كُلَّ ما أحَلَّ اللّهُ تَبارَكَ وتَعالى فَفيهِ صَلاحُ العِبادِ وبَقاؤُهُم ، و لَهُم إلَيهِ الحاجَةُ الَّتى لا يَستَغنونَ عَنها ، و وَجَدنَا المُحَرَّمَ مِنَ الأَشياءِ لا حاجَةَ بِالعِبادِ إلَيهِ و وَجَدناهُ مُفسِدا داعِيا لِلفَناءِ وَالهَلاكِ . « 2 » ما مىبينيم هر آنچه خداوند تبارك و تعالى حلال كرده ، در آن ، صلاح و بقاى بندگان است و آنان بِدان نيازى گريزناپذير دارند ، و مىبينيم هر آنچه حرام شده است ، بندگان ، بِدان نيازى ندارند و مىبينيم كه [ حرام‌ها ] موجب تباهى و زمينه نابودىاند . در اين سخن ، امام عليه السلام تصريح مىفرمايد كه آنچه در مقرّرات الهى در زمينه‌هاى مختلف ( مانند : خوردن ، آشاميدن ، ازدواج و . . . ) ، حلال شمرده شده ، چيزهايى هستند كه مردم براى تأمين سلامت ، رفاه و آسايش خود ، بِدان نياز دارند و مصالح زندگى و بقاى آنها وابسته به آن است و به عكس ، آنچه تحريم شده ، چيزهايى هستند كه نه تنها مورد نياز مردم نيستند ، بلكه به زيان سلامت و آسايش آنان و موجب هلاكت آنهايند .

--> ( 1 ) . به استثناى مواردى كه حكمت الهى به دليل مسائل تربيتى ، بيمارى فردى را اقتضا نمايد ( ر . ك : ص 505 سخنى درباره حكمت بيمارىها ) . ( 2 ) . علل الشرائع : ص 592 ، بحار الأنوار : ج 65 ص 166 . نيز ، ر . ك : ج 1 ص 85 ح 65 .